ห้องเรียนภาษาไทยกับครูพลอย

เครื่องหมายวรรคตอนภาษาไทย ในเอกสารโบราณของไทยมีเครื่องหมายวรรคตอนของไ ทยอยู่หลายตัว และบางตัวนิยมใช้มาถึงปัจจุบัน โดยแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มตามเกณฑ์การใช้งาน ดังนี้ 1. เครื่องหมายกำกับเสียง ได้แก่ 1.1. ไม้ยมก: ใช้เพื่อซ้ำเสียงเดิม 1.2. ทัณฑฆาต: ใช้เพื่อฆ่าเสียง หรือเพื่อไม่ออกเสียงพยัญชนะที่กำกับไว้ 1.3. ยามักการ: ใช้เพื่อควบกล้ำเสียงพยัญชนะ 2. เครื่องหมายกำกับวรรคตอน ได้แก่ 2.1. ไปยาลน้อย: ใช้ย่อคำ 2.2. ไปยาลใหญ่: ใช้ละข้อความ 2.3. ฟองมัน: ใช้ขึ้นต้นข้อความ 2.4. อังคั่นเดี่ยว (ขั้นเดี่ยว): ใช้เขียนเมื่อจบประโยค หรือเป็นเครื่องหมายบอกวันเดือนทางจันทรคติ 2.5. อังคั่นคู่ (ขั้นคู่): ใช้เขียนเมื่อจบข้อความใหญ่ หรือจบตอน 2.6. อังคั่นวิสรรชนีย์: ใช้เขียนเมื่อจบเรื่อง 2.7. โคมูตร: ใช้เมื่อสิ้นสุดข้อความ หรือบทกลอน 2.8. มหัพภาค: ใช้ย่อคำ 2.9. เสมอภาค: ไช้สำหรับตัวเลขที่เท่ากัน หรือแบ่งเป็น 2 กลุ่มตามเกณฑ์ที่มา 2.9.1. เครื่องหมายวรรคตอนที่เป็นของไทยแต่เดิม ได้แก่ ตาไก่ โคมูตร เป็นต้น 2.9.2.เครื่องหมายวรรคตอนที่รับอิทธิพลการเขียนจากต่างประเทศ เช่น จุลภาค มหัพภาค  ...

การใช้พจนานุกรม การใช้พจนานุกรม พจนานุกรม คือ หนังสือที่ใช้สำหรับค้นหาความหมายของคำ โดยมีการเรียงลำดับของคำตามตัวอักษร ก-ฮ หลักการใช้พจนานุกรม - หาคำตามลำดับพยัญชนะ จาก ก-ฮ - จัดเรียงตามลำดับรูปสระ - คำที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะตัวเดียวกันให้เรียงลำดับตามพยั ญชนะตัวถัดไป - คำที่ไม่มีรูปสระจะมาก่อนคำที่มีรูปสระ - คำที่มีไม้ไต่คู้ จะอยู่ก่อนคำที่มีรูปวรรณยุกต์

การการสะกดคำ  หมายถึง การอ่านโดยนำพยัญชนะต้น สระ วรรณยุกต์ และตัวสะกดมาประสมเป็นคำอ่าน ถือเป็นเครื่องมือการอ่านคำใหม่ ซึ่งต้องให้นักเรียนสังเกตรูปคำพร้อมกับการอ่านการเขียน เมื่อสะกดคำจนจำคำอ่านได้แล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องใช้วิธีการสะกดคำนั้น ให้อ่านเป็นคำได้เลย จะทำให้นักเรียนอ่านจับใจความได้และอ่านได้เร็ว การสะกดคำมีหลายวิธี ได้แก่ ๑.สะกดตามรูปคำ  เช่น กา สะกดว่า กอ – อา – กา     คาง สะกดว่า คอ – อา – งอ – คาง     ค้าง สะกดว่า คอ – อา – งอ – คาง – ไม้โท – ค้าง ๒.สะกดโดยสะกดแม่ ก กา ก่อน แล้วจึงสะกดมาตราตัวสะกด        เช่น คาง สะกดว่า คอ – อา – คา – คา – งอ – คาง      ค้าง สะกดว่า คอ – อา – คา – คา – งอ – คาง – คาง – โท – ค้าง ๓.คำที่มีสระอยู่หน้าพยัญชนะ ให้สะกดพยัญชนะก่อนสระเสมอ  เช่น เก สะกดว่า กอ – เอ – เก ไป สะกดว่า ปอ – ไอ – ไป ๔.คำที่เป็นสระลดรูปหรือสระเปลี่ยนรูป อาจสะกดได้ดังนี้        เช่น กัน สะกดว่า กอ – อะ – นอ – กัน หรือ กอ – ไม้หันอากาศ – นอ – กัน ...

หลักการอ่านคำในภาษาไทย             การอ่านออกเสียงคำให้ถูกต้อง ทำให้ผู้รับสารสามารถเข้าใจความหมายขอคำและสามารถสื่อส ารได้ข้าซึ่งกันและกัน การศึกษาทำความเข้าใจเกี่ยวกับหลักการอ่านคำตามอักขรวิธีอ ย่างถ่องแท้ จะช่วยให้การสื่อสารบรรลุประสิทธิผลตาเจตนาของผู้ส่งสาร          1. การอ่านคำสมาส มีวิธีการอ่าน ดังนี้             1.1 คำหน้าพยัญชนะเขียนเรียงพยางค์ให้อ่านเรียงพยางค์ต่อกับ คำหลัง เช่น พลศึกษา อ่าน พะ-ละ-สึก-สา ,อารยธรรม อ่าน อา- ระ-ยะ-ทำ ศากยวงศ์ อ่าน สา-กะ-ยะ-วง             1.2 พยัญชนะสุดท้ายของคำหน้าเป็นตัวสะกด ให้อ่านออกเสียง 2 ครั้ง คือ อ่านเป็นตัวสะกดและอ่านซ้ำตามสระที่ปรากฏ เช่น รัชกาล อ่าน รัด-ชะ-กาน,กิจกรรม อ่าน กิด-จะ-กำ ศักราช อ่าน สัก-กะ-หราด             1.3 คำหน้ามีตัวสะกดและตัวตามอ่านออกเสียงตัวสะกดซ้ำและ ตัวตามอ่านออกเสียง อะ กึ่งเสียง เช่น สัตวแพทย์ อ่าน สัด-ตะ- วะ-แพด,อิสรภาพ อ่าน อ...

ไตรยางค์และการผันอักษร ไตรยางศ์ ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ จัดแบ่งตัวพยัญชนะไทยออกเป็น 3 หมู่ เรียกว่า “ไตรยางศ์” ได้แก่ หมู่ที่ 1 เรียกว่า อักษรสูง มี11 ตัว คือ ข ข (ข.ขวด) ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ห หมู่ที่ 2 เรียกว่า อักษรกลาง มี 9 ตัว คือ ก จ ด ต ฎ ฏ บ ป อ หมู่ที่ 3 เรียกว่า อักษรต่ำ มี 24 ตัว คือ ค ค(ค.คน) ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ (ข.ขวด มีหัวหยักเช่นเดียวกับ ซ ค. คน ส่วนบนหยักเช่นเดียวกับ ต ปัจจุบันไม่มีที่ใช้ในการเขียนแล้ว) การผันอักษร คือการออกเสียงพยางค์ที่ประสมด้วยพยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ ซึ่ง เสียงวรรณยุกต์จะเปลี่ยนไป เช่น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า

พยางค์และคำ พยางค์ หมายถึง เสียงที่เปล่งออกครั้งหนึ่ง ๆ โดยเสียงนั้นจะมีความหมายหรือไม่มีความหมายก็ได้ โดยเสียงที่เปล่งออกมา ๑ ครั้ง เรียกว่า ๑ พยางค์ หรือถ้าเปล่งเสียงออกมา ๒ ครั้ง เรียกว่า ๒ พยางค์ เช่น  สวรรค์ อ่านว่า สะ-หวัน มีจำนวน ๒ พยางค์ องค์ประกอบของพยางค์ พยางค์หนึ่งจะประกอบด้วยเสียงอย่างน้อยที่สุด ๓ เสียง คือ เสียงพยัญชนะต้น เสียงสระ และเสียงวรรณยุกต์ (บางพยางค์อาจมีเสียงพยัญชนะท้ายเพิ่มอีก ๑ เสียง ซึ่งเรียกว่า “ตัวสะกด” เสียงพยัญชนะต้น คือ เสียงที่เปล่งออกมาก่อน บางคำจะเป็นเสียงพยัญชนะเดี่ยว บางคำจะเป็นเสียงพยัญชนะควบกล้ำก็ได้ เช่น อ่าง (พยัญชนะต้น คือ อ) ลิฟท์ (พยัญชนะต้น คือ ล) ดาว (พยัญชนะต้น คือ ด) คลอง (พยัญชนะต้น คือ คล) ไกร (พยัญชนะต้น คือ กร) ขวาน (พยัญชนะต้น คือ ขว) เป็นต้น คำในภาษาไทย คำ ตามความหมายในหลักภาษา หมายถึง เสียงที่เปล่งออกมาแล้วมีความหมายอย่างใด อย่างหนึ่ง อาจเป็นเสียงที่เปล่งออกมาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้ เช่น นา เป็นคำ ๑ คำ ๑ พยางค์ ชาวนา เป็นคำ ๑ คำ ๒ พยางค์ คำ คือ พยางค์ที่มีความหมาย ...