การใช้พจนานุกรม


การใช้พจนานุกรม
พจนานุกรม คือ
หนังสือที่ใช้สำหรับค้นหาความหมายของคำ
โดยมีการเรียงลำดับของคำตามตัวอักษร ก-ฮ
หลักการใช้พจนานุกรม
- หาคำตามลำดับพยัญชนะ จาก ก-ฮ
- จัดเรียงตามลำดับรูปสระ
-
คำที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะตัวเดียวกันให้เรียงลำดับตามพยั
ญชนะตัวถัดไป
- คำที่ไม่มีรูปสระจะมาก่อนคำที่มีรูปสระ
- คำที่มีไม้ไต่คู้ จะอยู่ก่อนคำที่มีรูปวรรณยุกต์





ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

รูปภาพ
หลักการอ่านคำในภาษาไทย             การอ่านออกเสียงคำให้ถูกต้อง ทำให้ผู้รับสารสามารถเข้าใจความหมายขอคำและสามารถสื่อส ารได้ข้าซึ่งกันและกัน การศึกษาทำความเข้าใจเกี่ยวกับหลักการอ่านคำตามอักขรวิธีอ ย่างถ่องแท้ จะช่วยให้การสื่อสารบรรลุประสิทธิผลตาเจตนาของผู้ส่งสาร          1. การอ่านคำสมาส มีวิธีการอ่าน ดังนี้             1.1 คำหน้าพยัญชนะเขียนเรียงพยางค์ให้อ่านเรียงพยางค์ต่อกับ คำหลัง เช่น พลศึกษา อ่าน พะ-ละ-สึก-สา ,อารยธรรม อ่าน อา- ระ-ยะ-ทำ ศากยวงศ์ อ่าน สา-กะ-ยะ-วง             1.2 พยัญชนะสุดท้ายของคำหน้าเป็นตัวสะกด ให้อ่านออกเสียง 2 ครั้ง คือ อ่านเป็นตัวสะกดและอ่านซ้ำตามสระที่ปรากฏ เช่น รัชกาล อ่าน รัด-ชะ-กาน,กิจกรรม อ่าน กิด-จะ-กำ ศักราช อ่าน สัก-กะ-หราด             1.3 คำหน้ามีตัวสะกดและตัวตามอ่านออกเสียงตัวสะกดซ้ำและ ตัวตามอ่านออกเสียง อะ กึ่งเสียง เช่น สัตวแพทย์ อ่าน สัด-ตะ- วะ-แพด,อิสรภาพ อ่าน อ...
อ่านเพิ่มเติม
รูปภาพ
ไตรยางค์และการผันอักษร ไตรยางศ์ ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ จัดแบ่งตัวพยัญชนะไทยออกเป็น 3 หมู่ เรียกว่า “ไตรยางศ์” ได้แก่ หมู่ที่ 1 เรียกว่า อักษรสูง มี11 ตัว คือ ข ข (ข.ขวด) ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ห หมู่ที่ 2 เรียกว่า อักษรกลาง มี 9 ตัว คือ ก จ ด ต ฎ ฏ บ ป อ หมู่ที่ 3 เรียกว่า อักษรต่ำ มี 24 ตัว คือ ค ค(ค.คน) ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ (ข.ขวด มีหัวหยักเช่นเดียวกับ ซ ค. คน ส่วนบนหยักเช่นเดียวกับ ต ปัจจุบันไม่มีที่ใช้ในการเขียนแล้ว) การผันอักษร คือการออกเสียงพยางค์ที่ประสมด้วยพยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ ซึ่ง เสียงวรรณยุกต์จะเปลี่ยนไป เช่น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า
อ่านเพิ่มเติม
รูปภาพ
พยางค์และคำ พยางค์ หมายถึง เสียงที่เปล่งออกครั้งหนึ่ง ๆ โดยเสียงนั้นจะมีความหมายหรือไม่มีความหมายก็ได้ โดยเสียงที่เปล่งออกมา ๑ ครั้ง เรียกว่า ๑ พยางค์ หรือถ้าเปล่งเสียงออกมา ๒ ครั้ง เรียกว่า ๒ พยางค์ เช่น  สวรรค์ อ่านว่า สะ-หวัน มีจำนวน ๒ พยางค์ องค์ประกอบของพยางค์ พยางค์หนึ่งจะประกอบด้วยเสียงอย่างน้อยที่สุด ๓ เสียง คือ เสียงพยัญชนะต้น เสียงสระ และเสียงวรรณยุกต์ (บางพยางค์อาจมีเสียงพยัญชนะท้ายเพิ่มอีก ๑ เสียง ซึ่งเรียกว่า “ตัวสะกด” เสียงพยัญชนะต้น คือ เสียงที่เปล่งออกมาก่อน บางคำจะเป็นเสียงพยัญชนะเดี่ยว บางคำจะเป็นเสียงพยัญชนะควบกล้ำก็ได้ เช่น อ่าง (พยัญชนะต้น คือ อ) ลิฟท์ (พยัญชนะต้น คือ ล) ดาว (พยัญชนะต้น คือ ด) คลอง (พยัญชนะต้น คือ คล) ไกร (พยัญชนะต้น คือ กร) ขวาน (พยัญชนะต้น คือ ขว) เป็นต้น คำในภาษาไทย คำ ตามความหมายในหลักภาษา หมายถึง เสียงที่เปล่งออกมาแล้วมีความหมายอย่างใด อย่างหนึ่ง อาจเป็นเสียงที่เปล่งออกมาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้ เช่น นา เป็นคำ ๑ คำ ๑ พยางค์ ชาวนา เป็นคำ ๑ คำ ๒ พยางค์ คำ คือ พยางค์ที่มีความหมาย ...
อ่านเพิ่มเติม